Ze is sinds 4:30 op. Geen ochtendmens zegt ze. Wel een avondmens en daarom maar 3 uur geslapen.

Twee ochtenden per maand heeft ze vroege dienst. De eerste yoga les begint om 6:00. Ze was op tijd vanochtend. Alleen ging de eerste les niet door vanwege de volle maan. (Ja dat is een ding)

Terwijl ze vertelt snijdt ze een stuk gember aan en twee sinaasappelen. Voor in het water dat ze klaarlegt voor de studenten na de lessen.

Aan haar is niet af te zien dat het een korte nacht was. 5 Maanden werkt ze hier nu. Met veel plezier, behalve op een ochtend als deze. Gelukkig zijn het er maar twee per maand.

Dit is toch de fijnste plek om te werken denk ik. Een mindfull yoga studio naast het Vredespaleis compleet ingericht om elk atoompje in je lichaam complete rust te laten ervaren. Een oplaadplek voor rust en geluk. En soms extase.

Maar ook hier ontkom je niet aan stress.

Het meisje achter de balie dat door het vooruitzicht van de ochtenddienst een te korte nacht ervaart. De dame die 1 minuut voor de yogales de trap af komt rennen met de adem in haar borst om zich in de kleedkamer snel om te kleden. Nog nahijgend van de sprint naar de studio. Om vervolgens straks in de les complete rust te ervaren.

Ik wens haar een fijne les toe. Twee tellen later hoor ik een bescheiden maar vriendelijke ‘dankjewel’ voordat ze de trap weer opsprint.

Mijn eerste vroege Hatha les zit erop. En met het voornemen om momenten in te plannen van niks doen in mn agenda stort ik me op de werkweek.

Zo zie je maar: Zelfs op de ideale werkplek verschijnt de oude bekende genaamd stress. Maar hoe kan stress ontstaan op de meeste rustgevende plek die ik ken?

Het zette mij aan het denken. Want komt stress dan niet voort uit onze omgeving? Veroorzaken we het zelf? Is stress in deze tijd het resultaat van de angstige gedachte dat we niet kunnen voldoen aan verwachtingen die ……. we zelf scheppen?

Bijvoorbeeld de gedachte dat we niet op tijd kunnen opstaan voor de vroege dienst (een gedachte die ons vervolgens wakker houdt), dat we niet op tijd zijn voor de yoga les (waardoor we gaan rennen fysiek en mentaal) en zo zijn er tal van stressoren te bedenken die ontstaan uit eigen opgelegde verwachtingen. Eens? En is het dan nog onoverkomelijk?

Voor mij werken de wijze woorden: slow down en focus op 1 ding tegelijk.

Ik geef toe: ik oefen nog steeds elke dag. Ooit heb ik het onder de knie 😉

X,

– Aruna

Dank voor het lezen! 🙂 vond je het artikel leuk,

Zeg dan even gedag op: Instagram | Facebook | Twitter | Mn Website

En misschien vind je deze artikelen ook leuk: