Ik liep vandaag iemand tegen het lijf die mij eraan herinnerde dat meer uren op een dag werken je niet perse een gelukkiger mens maakt. (Leuker trouwens ook niet.)

Ze was prikkelbaar. Ze oordeelde over anderen en vergeleek hen met zichzelf. (Want als zij het kan dan kunnen anderen het ook.) Ze gebruikte nog net niet het woord watje om anderen te benoemen die niet minstens zo veel werken als zijzelf. Ze miste empathie, stond niet open voor andere zienswijzen en ervaarde duidelijk stress.

Ik herkende haar gedrag. Ook ik werkte ooit veel. Maar ik kwam er gelukkig snel achter dat meer doen in minder tijd niet betekent dat het minder druk wordt. Integendeel zodra je laat zien dat je het aan kan kondigt het volgend project zich alweer aan. En of je output er beter van wordt is ook maar de vraag. Je komt in een ratrace terecht. En laat je leven leiden door je to-do list.

Dat veranderde op het moment dat er een beroep werd gedaan op mijn creativiteit. Ik besloot dat als ik creatief wilde zijn ik rust en ruimte nodig had om na te denken. Ik lastte momenten van stilte in waarin ik me terugtrok. Om te lezen, te schrijven en inspiratie op te doen.

En wat bleek?

Stil zijn om te luisteren en slowing down hielpen mij om betere en slimmere keuzes te maken. Doen wat goed voelt en niet perse wat van me verwacht wordt. En daarmee juist mensen verrassen en verwachtingen overstijgen.

Dat ging zelfs zo goed dat ik besloot voor mezelf te beginnen. Ik behaal niet meer resultaat in minder tijd maar beter en slimmer resultaat. Ik ben creatiever. En ik verdien meer dan ten tijde van de ratrace.

In mijn momenten van stilte zijn antwoorden gekomen op de meest lastige vragen, heb ik de meeste inspiratie opgedaan voor workshops, lezingen en coachtrajecten en zijn de beste ideeën ontstaan. Ik werk niet harder (dat kon bijna niet meer) maar werk slimmer. Ik leef meer in het moment. Maak daardoor bewuster keuzes, elke dag weer.

Don’t get me wrong. Ik ervaar nog steeds momenten van twijfel en onrust. (Still work in progress.) Maar ik focus niet meer op wat kan misgaan maar op wat ik wil bereiken. Ook al weet ik nog niet precies hoe. Ik leef niet reactief maar met intentie. En ervaar elke dag momenten van ultiem geluk, omdat ik de dingen mag doen die ik graag wil doen (mijn definitie van succes).

Ik kan alleen maar zeggen dat je je nooit schuldig hoeft te voelen omdat je niet zoveel uren op kantoor zit als een ander. Meer werken is niet hetzelfde als slimmer werken. Vergelijk jezelf nooit met een ander. Laat je niet verleiden om hetzelfde te doen. Maar laat je inspireren door anderen die elke dag verlicht en geïnspireerd hun werk doen.

Door mensen als Marie Forleo, Oprah Winfrey, Sting, Tony Robbins, Steve Jobs (†), Paul McCartney, Hugh Jackman, Gary Vaynerchuk, Deepak Chopra, Paulo Coelho, Ariana Huffington, Michelle en Barack Obama, Ellen Degeneres, Tim Ferriss, Jeff Weiner en Mark Zuckenberg om er slechts een handvol te noemen. Zoals je ziet zul je in goed gezelschap vertoeven.

Bewaak de stilte in jezelf en werk slimmer. Je zult versteld staan van hetgeen je dan bereikt. En nee dat is niet makkelijk. De ratrace is als een onverwachts gat op je pad waar je zo invalt. Daarom oefen ik elke dag met stil zijn. En omring ik me met mensen van wie ik de kunst kan afkijken en vraag hen… hoe doe jij dat?

Gelukkig blijkt het ook voor hen een dagelijkse oefening.

De antwoorden die ik krijg variëren van: afleiding beperken, het stellen van doelen, mediteren, yoga, bewust ademhalen tot aan sporten en bewegen, lezen, schrijven en voldoende slapen.

Ik beloof alle antwoorden met jullie te delen. In de hoop dat we samen stiller en daarmee succesvoller (en stressvrij) zijn in 2018.

Ik wens je een mooi stil jaar toe! 😉

X,

Aruna

Vandaag al beginnen met stil zijn? Dan is dit mijn boekentip voor deze week:
The Surrender Experiment – Michael Singer

Ook succesvoller in 2018 door minder te doen en stil te zijn? En jouw persoonlijke doelen sneller behalen?
Ontvang elke zondag unieke tips en handvaten in je mailbox. Schrijf je in: